PRACA IRLANDIA

Emigranci: nie ma po co wracać
Pracując w irlandzkim barze McDonalds czy przy rozwożeniu gazet w Danii młodzi, dobrze wykształceni Polacy mają więcej satysfakcji z życia niż ich koledzy w Polsce. Nie chodzi tylko o pieniądze, ale też o perspektywy na przyszłość, czyli o normalność. Brakuje dokładnych danych, ilu Polaków wyemigrowało od maja 2004 roku. Według różnych szacunków wyjechało za pracą od 300 tysięcy do 2 milionów ludzi. Odkąd kilka krajów Unii Europejskich otworzyło rynki pracy przed nowymi członkami z możliwości wyjazdu korzysta coraz więcej osób, co widać choćby po malejącym w Polsce bezrobociu oraz po rosnącym popycie na specjalistów. Fala wyjazdów właściwie dopiero się rozpoczyna. Według raportu "Satysfakcja pracowników 2006" opublikowanego przez Interaktywny Instytut Badań Rynkowych (IIBR), do emigracji zarobkowej skłonny jest obecnie co drugi pracownik polskich przedsiębiorstw. Według analiz IIBR najważniejszym bodźcem do opuszczenia Polski jest możliwość zarobienia większych pieniędzy. Choć, jak wiadomo, pieniądze to nie wszystko. Polacy chcą szlifować obce języki i zdobywać doświadczenie, jakże potrzebne, kiedy przez wiele lat w ogłoszeniach prasowych pracodawcy wymagali poza młodym wiekiem i wykształceniem minimum 3-letniego stażu na podobnym stanowisku (także w nowych zawodach). Wysokie bezrobocie (rynek pracodawcy) wpłynęło demoralizująco na rodzimych pracodawców, którzy szukali sposobów na podniesienie konkurencyjności firm wszędzie poza inwestycjami w kapitał ludzki. Trudno się temu dziwić, gdy na jedno ogłoszenie w prasie odpowiadało kilkaset osób. Taka sytuacja rodziła patologie, przypadki dyskryminacji pracowników, nieprzestrzeganie przepisów prawa pracy (np. w sieciach handlowych), w tym pojawienie się nowych zjawisk jak mobbing czy wykorzystywanie seksualne. Problemy ze znalezieniem satysfakcjonującej pracy rodziły z kolei w Polakach frustracje. Wielu młodych, sfrustrowanych Polaków to absolwenci szkół wyższych, którzy wchodzili na rynek pracy bez perspektyw na znalezienie ambitnego zatrudnienia za pieniądze pozwalające samodzielnie się utrzymać, rozwijać, zakładać rodziny. Media nadały 30-latkom bez szans na karierę przydomek "Pokolenie 1200 brutto"... We wrześniu 2005 r. w jednym z portali internetowych ukazał się artykuł o zjawisku "Pokolenia 1200". W portalu rozgorzała wówczas dyskusja o rynku pracy. Jeden z dyskutantów napisał: "Z przykrością muszę stwierdzić, iż taka sytuacja dopadła także mnie. Jestem 3 lata po studiach, pracuję za 820 zł na rękę. Za te pieniądze muszę się utrzymać. Nie mieszkam z rodzicami. Człowiek mając 27 lat chce się od czasu do czasu zabawić, pójść gdzieś, pojechać, ale często na rozrywki brakuje już pieniędzy. W takiej sytuacji nie dziwi mnie, że zdecydowana większość moich rówieśników chce wyjechać z kraju. Mnie też to czeka". Inny z internatów, piszący zza granicy, dodał na forum: "Smutna ta nasza rzeczywistość. Sam po obronie dałem dyla, nawet nie odebrałem dyplomu, bo nie w smak było mi właśnie 800-1000 na rękę. Początek za granicą jest ciężki - spałem pod kocykiem na podłodze na poddaszu z kumplem i liczyłem każdego centa. Minęło ponad 2 lata. Teraz mam dobry samochód, kupiłem mieszkanie, które będę spłacał, ale ze spłatą nie będę miał większych problemów. U nas bym nie dał rady żyć na takim poziomie. Tęsknię, ale do dziadostwa wracać nie warto". Jednak opinie o emigracji zarobkowej są podzielone, część emigrantów jest zawiedzionych, czują się za granicą obywatelami drugiej kategorii, tęsknią za Polską. Ale wracać do Polski nie chcą lub nie mogą. W serwisie "Kafeteria" pojawiła się w maju 2006 r. (w dyskusji o emigracji) znamienna opinia internautki, która mieszka w Irlandii od 6 miesięcy i nie zamierza wracać do ojczyzny: "Wprawdzie mam 3 dyplomy uniwersyteckie i pracuje w McDonaldzie, ale wiem, że to dopiero początek, a wraz z poprawieniem się mojego angielskiego, przyjdzie lepsza praca. Bałam się pracy w takim miejscu, ale jest dobrze - przełożeni są mili, pomagają na każdym kroku i idą na rękę, np. kiedy tylko poproszę o wolne. Dlaczego nie chcę wracać?" - uprzedza pytanie internautka. "Bo chociaż pracuję tutaj za prawie najniższą stawkę, stać mnie na wyjazdy (choćby na weekend) do Szkocji, Anglii, ot tak, po prostu, bo mnie znajomy zaprosił. Bo idąc do sklepu po mój ulubiony kosmetyk, kupuję go bez patrzenia na cenę, i nie jest to obciążone półrocznymi wyrzeczeniami, jak niegdyś w Polsce, gdzie byłam m.in. nauczycielką".

WORK&TRAVEL IRLANDIA
Możliwość pracy w Irlandii proponuje firma Furnel Travel International. – Oferta skierowana jest głównie do studentów – mówi Maja Sułkowska z Furnel Travel International. Program trwa minimum 12 tygodni, a wyjazdy odbywają się przez cały rok. Maja Sułkowska radzi, aby potrzebne dokumenty złożyć najlepiej 2–3 miesiące przed planowaną datą podróży. Kandydatom proponuje się pracę m.in. w branży hotelarsko-gastronomicznej (hotele, restauracje, puby, bary) oraz handlu (sklepy, supermarkety). Nie brakuje też ofert z fabryk i warsztatów. Zatrudnienie można znaleźć na różnych stanowiskach. Zarobki wynoszą od 7 do 8 euro (27–31 zł) za godzinę. Stawka zależy od wcześniejszego doświadczenia i znajomości języków obcych. Uczestnik ma zagwarantowane zakwaterowanie u irlandzkiej rodziny. – Mieszka w osobnym pokoju, chyba że uzgodniono inaczej. Można też zamieszkać w hostelach – informuje Maja Sułkowska. Goszczący przygotowują dwa posiłki dziennie. Kandydat decyduje, czy chce mieszkać u Irlandczyków przez dwa czy cztery tygodnie. Ma to wpływ na cenę programu. Krótszy pobyt to wydatek 629 euro (2,4 tys. zł), dłuższy – 965 euro (3,7 tys. zł). Bez względu na długość pobytu trzeba jeszcze zapłacić 700 zł. Cena oprócz zakwaterowania i wyżywienia obejmuje też przewóz z lotniska. Ponadto kandydat ma zagwarantowany transport na rozmowy z pracodawcą. Z własnej kieszeni trzeba wydać pieniądze na podróż do Irlandii.

Funty przelewem zamiast w walizce
Polacy żyjący i pracujący poza granicami kraju znacznie częściej korzystają z usług banków niż w kraju. Wkrótce pojawią się ułatwienia przy przekazywaniu pieniędzy do Polski, podaje "Parkiet" Aż 90 proc. Polaków żyjących na Wyspach Brytyjskich posiada konto bankowe - wynika z badań PKO BP. To zdecydowanie więcej niż w kraju, gdzie ten odsetek jest tylko nieco większy niż połowa. Co trzeci emigrant z Polski korzysta także z bankowych transferów gotówkowych. Jak deklarują ankietowani o tym czy skorzystać z usług banku czy innej instytucji finansowej decydują koszty. Dlatego prawie połowa transferów z Wysp do Polski przeprowadzanych są innymi, niż bankowymi kanałami. Wtedy gotówkę najczęściej wożą sami lub przy pomocy przyjaciół. Pieniądze do Polski regularnie przesyła ponad połowa pracujących na Wyspach. Najczęściej co miesiąc przesyłają nie więcej niż 500 funtów. Juz niedługo będą możliwe darmowe przelewy z Anglii do Polski. PKO Bank Polski i jeden z największych banków Wielkiej Brytanii - Nat West - podpisały umowę o współpracy. Między rachunkami Superkonto w PKO BP i rachunkami NatWest Welcome będzie niebawem można wykonywać przelewy bez żadnych opłat.

Dni Irlandzkie w Szczecinie - wszystko o pracy i życiu w Irlandii
W dniach 19-20 października 2006r. odbędą się na Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie "Dni Irlandzkie" organizowane przez doradców Eures oraz publiczne służby zatrudnienia Polski i Irlandii. "Irish days" to szansa dla wszystkich zainteresowanych pracą w Irlandii. W ciągu dwóch dni będą miały miejsce prezentacje na temat warunków życia i pracy w Irlandii m.in. systemu podatkowego, systemu zabezpieczeń społecznych, uznawania kwalifikacji zawodowych. Wszyscy odwiedzający targi uzyskają możliwość bezpośredniego kontaktu z irlandzkimi pracodawcami, prezentującymi swoje firmy na stoiskach wystawienniczych, oraz doradcami Eures. Zainteresowane osoby mogą wziąć udział w rozmowach kwalifikacyjnych na konkretne stanowiska pracy podane na stronie www.wup.pl w zakładce Eures. Irlandia kusi wysokimi wynagrodzeniami, do 80.000 tys. euro rocznie dla inżynierów walidacji proponuje firma CPL Manager Services szukająca 20 kandydatów. do pracy w Wyeth Biotech Company w Dublinie. Udział w" Dniach Irlandzkich" jest bezpłatny. Więcej informacji uzyskać można na stronie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Szczecinie www.wup.pl w zakładce Eures.

Wakacyjna praca w Irlandii
Myślisz o wyjeździe latem do kraju zwanego Celtyckim Tygrysem Europy? Już najwyższy czas zacząć działać! Pomimo, że Irlandia ma najniższe w Europie bezrobocie i oferuje mnóstwo możliwości podjęcia pracy sezonowej, wielu Polaków nie znajduje nic dla siebie. Północ czy południe? O pracę sezonową na Zielonej Wyspie najłatwiej w branży gastronomicznej, turystyczno-hotelowej i budowlanej. W tej pierwszej najlepiej szukać zatrudnienia w dużych miastach jak Dublin, Cork, Limerick, Galway, Waterford, gdzie jest największa liczba restauracji i barów szybkiej obsługi. Turystyka najlepiej rozwinięta jest na południu kraju, w regionach South-West i South-East, ale też w środkowej części Wyspy (Midlands), która jest krainą jezior. Regiony południowe to jednak przede wszystkim świetnie rozwinięta gospodarka. Znajduje się tu wiele firm m.in. w branżach: elektronicznej, farmaceutycznej i spożywczej. To tu najłatwiej o pracę przy taśmie. Warto też rozejrzeć się za robotą w przetwórstwie, które jest poważną gałęzią irlandzkiej gospodarki. Większość firm w tym sektorze to małe przedsiębiorstwa zatrudniające do 50 osób, ale w sezonie urlopowym potrzebują tam dodatkowych rąk do pracy. Na budowę czy w pole? Branżą świetnie prosperującą nieomal w całej Irlandii jest budownictwo. To praca od kwietnia do października. Trzeba jednak pamiętać, że aby ją wykonywać, konieczne jest przejście kursu Safe Pass (odpowiednik naszego BHP). Trwa on jeden dzień i kończy się egzaminem. Szkolenia przeprowadzane są także po polsku, a ich koszt wynosi 120-150 euro. Z budownictwem związany jest jeszcze jeden problem – otóż nie tak łatwo jest się "wkręcić" na budowę. – Na wielu pracują już Polacy, którzy niechętnie witają nowych – twierdzi Marek, który w zeszłym roku szukał zatrudnienia w tej branży. – Często za załatwienie roboty żądają kasy albo odstępnego. Jeśli się zbuntujesz, doniosą na ciebie szefowi. Rolnictwo to z kolei branża najbardziej kojarząca się z pracą sezonową. Ale o pracę wcale nie jest tak łatwo, m.in. z powodu dużego zmechanizowania. Jeśli jednak koniecznie chciałbyś podjąć zatrudnienie właśnie w tym sektorze, kieruj się na północ kraju, w regiony West i Border (North-West). Stosunkowo najłatwiej jest coś znaleźć przy hodowli, np. koni lub owiec, albo w rybołówstwie. Problemu ze znalezieniem wakacyjnej pracy w Irlandii nie będą mieć natomiast nauczyciele języka angielskiego. Właśnie latem prowadzonych jest najwięcej kursów językowych. Niestety to praca tylko dla wybranych, posiadających odpowiednie kwalifikacje.